MANCE ROBERT

Na 15 platen in het Engels is zijn frank eindelijk gevallen. Hij had het gehad met telkens weer als “Americana” omschreven te worden: op den duur werd er gewoon niet meer geluisterd maar was de reactie: "Ht Roberts? Ah, ja: Americana”. Terwijl hij nooit in Amerika geweest is en daar ook nooit naar toe wil. Tot een vriend hem wees op de zeer natuurlijke manier dat een dialect vloeit: er zit een muziek in die wonderwel past bij zijn soort muziek (en per slot van rekening zingen die amerikanen ook in hun dialect). En dus kwam er een volledig repertoire, en een plaat, in het Gents. Voor een jongen van de Gentse Brugse Puurte was dat een thuiskomen in een taal die altijd de zijne was. Die eerste plaat heette Achter de Wind. Opgenomen in één adem, met een groep zeer straffe muzikanten, liet die plaat horen dat in het…